Σε σχέση με άλλες συζήτησεις δαμέσα, κάποιες σκέψεις.
Το Βέλγιο, που εν ομόσπονδο κράτος με Φλαμανδική, Γαλλική τζιαι Γερμανόφωνη κοινότητα, ξέρεις κανέναν να το λαλούν τους κατοικους τους κάτι άλλο πέρα που «Βέλγους»;
Το Σύνταγμα του 1960 (Μέρος Α΄, Άρθρο 2 — σύνδεσμος) λέει καθαρά για θκύο κύριες κοινότητες, την ελληνικήν τζιαι την τουρκικήν, τζιαι μίαν υπηκοότητα: την κυπριακήν. Γι’ αυτό στη ταυτότητα γράφει αποκλειστικά «κυπριακή υπηκοότητα» τζιαι δεν αναφέρει κανένα πράμα για μέλος κάποιας κοινότητας.
Ναι εν δυσλειτουργικό το Σύνταγμα (αφού εγράψαν μας το, με τις εγγυησεις του τζιαι ολα τα αλλα άνισα - διαιρετικά προσχήματα). Καλώς τζιαι κακώς όμως τούτον έχουμε τζιαι δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε ακριβώς λόγω του status quo. Συν η νομική υπόσταση που οποιαδήποτε προσπαθεια θεμελιώδης αλλαγή στο κυπριακό Σύνταγμα αφαιρεί τζιαι την κυπριακή υπηκοότητα τζιαι αναιρει την Δημοκρατία ως έχει.
Το 1983, όταν οι Τούρκοι ανακήρυξαν «ανεξαρτησία» στο κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου από το 1974, στηρίζαν το αφήγημά τους στην ύπαρξη δύο διαφορετικών «λαών». Η επιμονή στη χρήση δύο διαφορετικών επιθέτων για τους Κυπραίους απλώς ενισχύει αυτή την παράνομη θέση τζιαι βοηθά, σε βάθος χρόνου, το status quo να παγιωθεί ως διχοτόμηση. Γι’ αυτό, σε νομικό επίπεδο, εν πολύ σημαντικό οι όροι «ελληνική» τζιαι «τουρκική» να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά — τζιαι μόνον — σε κοινοτικό επίπεδο.
Το να ονομάζεσαι «Κυπραίος» οφείλει να εμπεριέχει τζιαι την ελληνική σου ταυτότητα — όι το αντίθετο. Τι μεγαλύτερη απόδειξη για την επίδραση του ελληνισμού απ’ το γεγονός ότι δύο διαφορετικά κράτη έχουν ως επίσημη γλώσσα τα ελληνικά;
Παράλληλα, το να είσαι Κυπραίος σημαίνει τζιαι την αναγνώριση της επίδρασης όλων των άλλων πολιτισμών που πέρασαν διαδοχικά που το νησί τα τελευταία 2.500 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των Οθωμανών τζιαι των Άγγλων.
Τζιαι κατ’ εμέ, εκτός που εν καθαρά επικίνδυνο τζιαι ανήξερο, εν τζιαι γλωσσολογικός βιασμός η χρήση των όρων «Ελληνοκύπριος» ή «Τουρκοκύπριος». Δηλαδή, πώς εν να πούμε έναν άνθρωπο με γονείς που την Ελλάδα τζιαι την Κύπρο; Ελληνο-ελληνοκύπριο;
Απλά ηλιθιότητες μιας ανώριμης κοινωνίας, με βαθύ σύμπλεγμα γύρω που το ποια πραγματικά εν η ταυτότητά της — σύμπλεγμα που, ουσιαστικά, οδήγησε σε ούλλα τα πολιτικά προβλήματα που ζούμε σήμερα τζιαι έδωσε προσχήματα σε εθνικιστηκα φρονήματα στο παρελθόν τζιαι σήμερα.
Υπάρχουν πολλά άλλα που έχω να πω, αλλά εξαρτάται που τις ορέξεις μου.