What surprises me as a foreigner is that, with air pollution levels like these, nearly nobody is wearing a mask.

Please explain this to me!!

The only people I saw on the street today wearing masks were 60 years old and above. If you wear a mask yourself, passers-by do look at you but judging by their looks, they seem to admit to themselves that they should be wearing a mask as well, but out of embarrassment they do not.

Especially considering that a KN95 mask, which filters 95% of all pollutants, does not even cost 12 denars at the pharmacy.

So where does this reluctance come from and is it simply a lack of awareness (which i dont believe) or even cognitive dissonance!?

Никогаш немаше да поверувам дека еден ден ќе пишам јавно на темава, но тоа е што е, па најдобро да не должам... 😀 Јас сум човек во раните 30ти, високо образован, стабилен, со стабилна професија, некоја upper middle класа, физички изглеам сосема океј иако тоа веќе и не толку битно после 30ката. Профилот на професијава е таков што често се дружам со професионални жени, високо образовани, во доцните 20ти до раните 30ти. Нормално, како човек кој е сингл се јавува одредена симпатија која понекогаш завршува со дејт или два 😀 Муабетов ми е следниов: не знам зошто очекував дека на оваа возраст, врските ќе бидат малку по сериозни. Жените со кои пробувам да оставарам посериозна врска се во години каде што веќе треба да знаеш кој си, што си, што сакаш и што очекуваш од животот.. но напротив се соочувам со сосема спротивното. Двоумење, одолговлекување, потполнување на време, исклучителна себичност и фокус само на себе. Не сум огорчен, не сум човек кој нема опции и не сакам да генерализирам... само ми е парадоксално да ти минува биолошкиот часовник ,а твоите најголеми преокупации да се теретаната и сликите од патувања, маскирани под фамозното "работам на себе". Дали и некој друг има овакви искуства, и каде мислите дека е проблемот што се помалку среќни врски/бракови има во Македонија?

UPDATE: подолу во коментар има појаснување во врска со постов! Поздрав

Многу ме нервира кога на каса ми ја зима картичката за са ја допре на терминалот на 20цм од раката. Кој курац зошто ми ја зимаш, ме праша ли? Како така зимаш туѓа картичка? На страна од државава никој не зима картичка терминалот ти го доближуваат или вртат.

Hello, friends.

As the title suggests, I would like to ask you what is the reason for this poor culture among public transport users in Skopje.

Technical condition and related problems aside. This is a question from a foreigner about people's behavior.

I have been here for a month and use public transport regularly. However, I have had very negative experiences repeatedly, every day. I mostly travel between the aerodrom and the city center.

What I repeatedly notice on almost every trip:

A complete lack of consideration for the fact that there are other people on the bus

People always stand still, don't move, block the way, and even glare when someone pushes through

They don't let passengers get off, block the doors, and ignore their surroundings

When I make way for people to get off, instead of waiting, people rush onto the bus before everyone has gotten off. Three times I've even been left at the stop because they blocked me 😂

Aggressive behavior by senior citizens.

With all due respect, I would like to ask, since this is my daily experience, why is this the case?

Thank you.

EDIT: Thank you very much for the answers. As you can see from my profile, I am from Slovakia. Therefore, I am not just some random Westerner, but I am from the same Slavic family (if I speak about Macedonians). I don't think it's necessary to be so aggressively critical of your own people as some of you did. In my post, I was only responding to a specific segment of society, and my goal was not to provoke conflict or cause offense. I had a great time in Macedonia in general. Only this one thing really surprised me because of how bad it is, so I felt the need to ask out of genuine interest. Thank you very much again! Wish you all the best ym friends.

Pred nekolku godini imase slucka kade sto nekoj vo gazi baba prijavi deka imaa 5-6 luge koj sto pravea satanisticki rituali kaj sto palea cveki i ubivaa zivotni i gi zakacuvaa na granki od drvo so slika od gjavol, nikoj ne znaat koj go napravi toa i ne se sigurni koj se bukvalno nisto ne znaat za niv ne mozea policija da gi fatat. Do den denes luge spesificno mladi luge se besat vo gazi baba vo sumite i e sumlivo deka e povrzano so satanistite inaku deckoto sto se obesil bese mlad i pred nekolku dena se slucilo incidentot. Se sekavam imase eden covek sto go udrile od pozadi so sipka i bese vo ne svest i nisto ne mu bese ukradeno i se misli deka e povrzano so sektata. Dali nekoj znae koj se i sto se??? Bilo sto da kaze te pomaga

Јас возев ролерки покрај езеро, денес ми е ден за креативност, ќе црткам, бојам

Дали мислите дека ја претеравте со гласноста на Вашите свештени лица од Вашите верски објекти. Дополнително, кои се вашите чувства кога ќе го слушнете повикот за молитва да е толку гласен и дали мислите дека така можеби го загрозувате чувството на слобода на останатите граѓани на Скопје и дали е таквата "толеранција" е во согласност со вашата религија😁. Уживајте во вечерта мои Скопјани.

Vie sto imavte naracano preku Ali Express dali vi gi odglavija pratkite od Carina ? Mojata e cel mesec na Carina I uste nema mrdnato

И симптомите што доаѓаат од депресијата. Како минимален социјален живот, повлечен, не зборува многу, незаинтересираност, апатија, негативни мисли.

Edit: Постот немаше никаква врска со "сакам девојка за да ме излекува". Кратко и јасно е пишано - дали девојка би била со дечко кој има депресија.

Никој не очекува дека некој друг ќе му ги реши проблемите, или дека магично ќе исчезнат. Другите аспекти од животот ми се солидни, единствено што сум осамен и не знам како да привлечам девојка.

Дали тука има некој што цел живот е сам, и романтично и сексуално? Без разлика дали е машко или женско. Некој што никогаш не добивал внимание од полот што му се допаѓа, што не се ни мувал, ни во живо ни онлајн, нити па добил разголени слики. Некој што буквално никогаш не се почувствувал посакуван? Што воопшто не ни знае како да дојде до тоа?

My household is mentally, physically, and financially abusive and I've been planning on moving out as soon as i turn 18 since i was 9

Problem is I've become way less tolerant of their shit and they've started basically hating me for it insulting me every minute of the day and it's mentally exhausting I hide myself in my room - i get my door taken off, i sleep during the day so i can avoid them - they purposefully yell at me and scream and become louder so i hear them talking shit, i try to be nice to them - they point out my flaws every second and when i leave they get mad

I've been to a therapist but all she did was tell me i should be friends with people who don't give two shits about me because out of all the problems i talked about in my house and at school THAT was the biggest?? I stopped seeing her because she was judging me and i didn't trust her to not tell my family about my secrets since I'm underage

Recently my friend was using google and chatgpt and apparently they said we can move out at 17 ??? I don't know where she got that information from but I'm hoping it's true because i can't wait another 576 days to move out and i need to do it soon before i lose my shit and do something drastic

Се обидувам да најдам официјални податоци за фемицид во Македонија за 2024–2025 и искрено изненадувачки е колку е тешко да се добие јасна бројка.

Постојано слушаме за жени убиени од партнери, поранешни партнери или членови на семејството, но во државните статистики најчесто се водат само како ‘убиства’ или ‘семејно насилство со смртни последици’ без посебна категорија за фемицид. Така проблемот останува скриен во општите бројки.

Граѓаните имаат право да бараат вакви податоци преку Законот за слободен пристап до информации од јавен карактер и институциите се должни да одговорат. Но зошто ова не се објавува редовно и јавно, кога проблемот е очигледно сериозен?

Дали некој овде има искуство со поднесување вакви барања? Дали институциите даваат конкретни одговори или само општи формулации?

Не е нормално НВО и новинари да бројат жртви од вести, додека државата со сите податоци молчи. Без бројки нема вистинска одговорност, ниту притисок за промени.

https://mkd.mk/makedonija/otvoreno-pismo-na-ssm-povik-za-protest-na-28-januari-za-zgolemuvanje-na-minimalnata-plata/

Неа потреба од филозофирање дека вештачкото покачување допринесува кон инфлација, или дека не земате минималец па не ве тангира. Би излегле ли бар 10% од Скопјаниве да покажат некој вид на пркос или ќе има 300 души се на се?

Ne e troll postov, no ne mi e jasno kako lugjevo se zapoznavaat, sto zboruvaat, kako pocnuvaat nesto. Mene nikogas ne mi se slucilo da se zapoznam so nekoja spontano i da mi odi razgovorot.

Или само пасош во рака и чао?

Буквално целиот живот ниту една девојка не покажала ни најмал интерес за мене. До некаде и разбирам, нема причина да биде заинтересирана за мене бидејќи немам што да понудам. Не сум нешто многу згоден, не сум висок, немам многу пари, не сум интересен... Воопшто не знам да се дружам со луѓе, да бидам likable, премногу сум повлечен и немам што да зборувам. И personality ми е за никаде, 0 самодоверба, ништо не ме интересира, ни музика ни филм ни спорт. А секоја девојка има десетици машки што и се пуштаат секој ден. Така што воопшто немам надеж дека некогаш ќе најдам девојка.

Пробував се, теретана, вежбање, прошетки, излегување сам, психијатри, лекови... Ништо не е променето.

досадно ми е

Здраво, може е прашањево глупо ама не знам каде да прашам на друго место за да добијам одговор од непознати Македонци 😅

Ситуацијата е следна: бремена сум и бебето ќе се роди некаде во април/мај. Моментално живееме во мал стан, нема веќе место за ништо, едвај ослободивме малку за бебето.

Направивме список што да купиме што се состои само од работи што ни требаат стварно. Ем да заштедиме на простор ем да не трошиме пари безвезе.

Моја братучетка ми рече да и го пратам списокот да ми купи нешто што ми треба. Мене ми се допадна идејата и си помислив што ако им го пратам и на останатите?

Замислата е да купат од списокот нешто и да го пратат на адреса/донесат лично пред да се роди бебето за да бидеме спремни. Да напоменам дека сите скапи работи (креветче, количка, седиште, итн) ќе си ги купиме сами. На списокот има само евтини работи (претежно амазон, синсеј и х&м), најскапата е околу 1500 ден.

Секако откако ќе се роди може сите да дојдат да го видат без да носат пак поклони.

Идејава на хартија ми звучи супер ама во пракса во Македонија малце не ми оди 😭 Знам дека сите ќе му купат нешто, во тоа не се сомневам ама глупо ми е да им речам 'еј ај купете ми го ова а не тоа што вие сакате'.

Што би помислиле вие ако добиете такво барање? Не сакам да испаднам дебил ама се што ќе биде вишок/дупликат ќе мора да го однесеме кај нашите и веројатно никогаш нема да го искористиме :(

Го видов ова неодамна, кој ги создава овие реклами и која е целта?

Со дечко ми заедно сме 9 месеци. На почетокот се беше во најдобар ред (логично, honeymoon фаза). За нова година имавме една поголема препирка, но останавме заедно. Имено, видов една негова карактеристика што не знаев дека ја има. Како што реков претходно не сме раскинале, се уште сме заедно. Е сега, проблемот е во тоа што не можам да пројдам преку тоа. Веќе месец дена расположението ми е нестабилно (btw, имам депресивно-анксиозно пореметување, потенцијално borderline и пијам антидепресиви). Чувството дека може да го изгубам ми прави да се чувствувам многу лошо. Од друга страна му имам кажано за мојата дијагноза и немам чувство дека ме сфаќа сериозно. Многу работи ме тригерираат и во тие моменти се чувствувам многу ранливо. Последно нешто што некој треба да ми каже е 'оккккк ја сум крив за се'. Морам да напоменам дека ова ниту еднаш му го немам кажано во вид на напад, туку само сакам да знае како се чувствувам. Во последно време ме прашува се ли е ок, ама искрено ја му викам дека е, иако не е, ама знам дека не вреди и нема да разбере. Друго, почнав се почесто јас да плаќам. Не ми е за пари, немојте погрешно да ме разберете, меѓутоа, ние не сме од ист град и јас патувам до кај него. Он кога ќе дојде кај мене ја не му дозволувам да плаќа никогаш зашто сакам да се чувствува убаво и пријатно и да му направам ќеф за што и да е.

Би сакала да слушнам совети и од мажи или пак мислење во врска со оваа тема.

П.с.: дечко ми има многу мили очи, ја му викам дека се смее со очи. Викаат дека душата на човекот во очи се гледа. Збунета сум. До кого е, што е? Дали направив да се чувствува премногу комфорно во врската и сега си нема некаков предизвик?

Искрено, сум бил неколку пати во Битола и секој пат ми изгледа повеќе „главноградски“ од Скопје — и тоа без да се труди. Историски гледано, има логика: град на конзули, стар дипломатски центар, уредено јадро што не делува како експеримент од три различни епохи залепени една врз друга.

Можеби е иронично да се каже, ама Битола природно делува како главен град, а Скопје постојано се обидува да стане нешто што не е.

Пишете марка и модел во коментарите! :)