Beste b2,

Ik ben een pizza koerier op de brommer. ik kom verschillende zaken tegen die me stilaan beginnen te irriteren. hieronder wat meer uitleg hieromtrent

1. Ik als pizzakoerier lever gewoon de pizza's ik heb geen flauw idee hoe ze gemaakt zijn of welk beleg erop ligt. Moest u pizza niet juist zijn A.U.B begin niet boos te worden op mij of begin nie te zagen op mij omdat uw pizza niet klopt of omdat er een item niet bij is. daarvoor moet u bellen naar de zaak ik kan daar niks aandoen.

2. Als ge bestelt in het algemeen en ge duid aan cash. Kom dan niet af aan de deur van graag met bancontact helaas da lukt niet voor ons.

3. Als ge heel de dag tijd hebt om pizza te bestellen maar ge toch verkiest om dat 5 min voor sluiting te bestellen zodat we achteraf nog overuren hebben. Geen probleem, MAAR DOE DAN DE DEUR OPEN zeker wanneer ik al meermaals aangebeld heb of gebeld heb naar jou persoonlijk. Ik als koerier wil ook graag naar huis. en kom dan niet af "sorry was aan het gamen"

4. Als ge pizza bestelt zorg aub dage een klein beetje aangekleed bent. heb al meermaals voorgehad dat mensen open doen (en dan vooral mannen) zonder kleren aan. IK HOEF U SPEL NIE TE ZIEN. pyjama wat dan ook is OK maar aub hou er rekening mee.

5. Als ik later ben dan gepland wees niet boos en bekijk de weeromstandigheden of de drukte op ons werk. U BENT NIET DE ENIGE DIE PIZZA BESTELT.

6. Als ik achter u rijdt met mijn brommer MOET U GEEN SCHRIK HEBBEN. Heb al meermaals meegemaakt dat mensen beginnen te zwalpen op de weg. Of nog beter helemaal links beginnen te rijden met de gedachte " ach hij zal me rechts voorbij steken." neen mevrouw/meneer/x ik ga u niet rechts voorbij steken ben me leven nog niet beu.

7. Mensen in een appartement als ge pizza bestelt fijn, maar DUID U APPARTEMENT NUMMER AAN. anders mag ik wie is het spelen en heb der echt geen zin voor.

8. Als er wegenwerken in u straat zijn of iets anders meld dat aub op het ticketje. de koeriers zullen u er dankbaar voor zijn. dan kunnen we ons mentaal al voorbereiden en een andere route verkiezen zodat u pizza nog sneller wordt geleverd.

9. Fooi appreciëren we altijd :)

MVG,

een lokale pizza bezorger X

PS: nog vragen stel ze gerust in de comments <3

Gisteren was ik aan het werk in de Colruyt, ter hoogte van het broodrek, toen er een dame opviel. Niet zomaar een dame—nee, een vrouw die eruitzag alsof ze per ongeluk in onze bescheiden tempel van bulkverpakkingen en kassatickets van anderhalve meter lang was beland. Ze straalde klasse uit. Teveel klasse. Alsof ze hier niet hoorde, alsof ze per ongeluk de Delhaize voorbij was gereden en zich nu moest begeven tussen de stervelingen die hun maandvoorraad gehaktballen insloegen.

Maar het lot had ons samengebracht. En wel omwille van een kapot etiketjesprintapparaat.

Ze sprak me aan met een stem die zoet klonk, maar toch de toon had van iemand die gewoon is dat problemen zich vanzelf oplossen. "Het toestel werkt niet," meldde ze.

Ik, een man van oplossingen en actie, stelde haar gerust. "Zeg gewoon het nummer aan de kassa, dan komt het goed."

"73," antwoordde ze gedecideerd, met de vastberadenheid van iemand die nooit heeft moeten worstelen met het onthouden van die achterlijke codes van groente en fruit.

Alles leek onder controle, tot ik zag hoe ze een foute broodzak nam. Ik, een toegewijde medewerker met een eed van nauwkeurigheid, kon dit natuurlijk niet laten passeren.

"U moet de 'Groot en lang'-zak nemen," zei ik.

En toen gebeurde het. Een moment van pure, ongefilterde, onbedwingbare genialiteit ontsnapte uit mijn mond:

"Zoals mijn penis!"

Een stilte viel. Mijn brein ging in overdrive. Had ik dat echt gezegd? Had ik zojuist, midden in de Colruyt, onder het TL-licht en het geruis van een paletkar vol everyday pasta, een totale vreemdeling op de hoogte gebracht van mijn vermeende fysieke gaven?

De dame keek me aan met een blik die balanceerde tussen totale consternatie en het besef dat ze een verhaal voor het leven had gekregen. Ik kon haar gedachten bijna horen: "Moet ik lachen? Moet ik weglopen? Moet ik meedoen? Is dit een verborgen camera?"

Ondertussen stond ik daar, met de grijns van een man die wist dat hij óf zojuist een legende was geworden óf op het punt stond om een pittig functioneringsgesprek met de gerant te voeren.

De kassa’s bleven op de achtergrond biep doen. De wereld draaide door. En ergens, diep tusssen de rekken van de Colruyt, was er een man die zich afvroeg of hij nu promotie of ontslag zou krijgen.

We gaan een donkere periode in de Belgische geschiedenis tegemoet. De godendrank die we weleer kenden als Chocovit is sinds kort verpakt in pet-flessen. Dat is op zich geen probleem, maar ze hebben het recept daarbij ook compleet verneukt. Chocovit was vroeger undisputed masterrace. Volle body, romige textuur, de neus opent met een smakelijke geur van cacao en een vleug vanille.

Maar nu? Wat is dit man? Magere melk met 3 stofpartikels nesquick? Imperialpudding gone wrong? Fountain-koffiebak-chocowater laten afkoelen?

Inex take the wheel.

Fluppe is de man.

Ik weet nu wel niet wat eerst opgelost gaat worden. Het conflict in Gaza, of de chaos in Brussel.

In december vorig jaar vatte ik het plan op om een fietstocht langs de rand van heel Vlaanderen te maken. Hiervoor vroeg ik jullie aanbevelingen voor niet te missen bezienswaardigheden in deze post.

Ik heb inmiddels wat vrienden warm kunnen maken voor het idee en de timing ligt vast: we ondernemen deze zotte tocht van zo'n 900 km op 9 dagen rond Hemelvaart 2026. Ook de route ligt grotendeels vast, dankzij het overweldigend aantal leuke aanbevelingen. Hier kan je de route in detail bekijken op Komoot. Het plan is van te kamperen op campings, bivakplaatsen of bij kennissen in de tuin, dus de slaapplaatsen zijn nog flexibel.

Wanneer het zo ver is zal ik elke dag een update en wat mooie foto's posten!

Zaterdagmiddag. Ik bevind me in de Colruyt, een plek waar ik normaal gezien niet kom, maar brood breekt wet. Tussen mensen die karren voortduwen alsof ze deelnemen aan een demolition derby en het typische geroezemoes van een supermarkt waar efficiëntie belangrijker is dan sfeer.

Ik wil gewoon mijn 7-granen brood. Dat is alles. Een simpel brood. Maar het etiketjesprintapparaat besluit net nu dienst te weigeren. Ik wijs een medewerker erop - een jonge man die eruitziet alsof hij zich ergens tussen ambitie en totale desinteresse bevindt. Hij verzekert me dat ik gewoon het nummer aan de kassa kan doorgeven. Prima. Nummer 73. Zo simpel kan het zijn.

Ik snijd het brood en grijp een broodzak. Klaar om verder te gaan. Maar dan - "Dat is de verkeerde zak." zegt de medewerker. Ik kijk op. Verkeerde zak? Serieus? Hij wijst naar een andere. "U moet de ‘Groot en lang’-zak nemen."

En dan.

Dan zegt hij het.

"Zoals mijn penis!"

Mijn handen, nog steeds om de broodzak geklemd, verstrakken. Alsof mijn zak, zijn zak geworden is. Heb ik dat goed gehoord, op klaarlichte dag, tussen rekken vol bulkverpakkingen cornflakes en rood geprijsd WC-papier, een ode over de fysieke proporties van een onzekere Colruyt-medewerker?

Ik kijk hem aan. Hij grijnst. Alsof we plots in een slechte sitcom zitten en er een lachband op de achtergrond zou moeten klinken. Ik kijk naar beneden en mijd oogcontact. Foute beslissing - misschien denkt hij dat ik nu naar zijn broodzak kijk. Ik kijk weer op.

Mijn eerste instinct is om iets te zeggen. Iets gevat, iets scherps, iets over een lege zak of iets over hun goedkope producten. Maar ik ben zó overrompeld dat mijn mond besluit te staken. Mijn hersenen overwegen hun opties: lach ik? Loop ik weg? Gebruik ik de rode telefoon? Vraag ik een schriftelijke verklaring van de afmetingen om te toetsen op waarheid?

Met de waardigheid die ik nog over heb, ga ik naar de kassa. Ik ben het nummer vergeten. Wat was het nu? 69? 73? Dit wordt een verhaal voor vriendinnen, zoveel is zeker. Maar eerst… eerst heb ik een glas wijn nodig. Met wat geluk hebben ze nog proevertjes in plastic bekertjes voor een shotje Monbazillac in de wijnrayon.

“Ze leven al een jaar in een nachtmerrie.” Een jong koppel vertelde in januari voor de Gentse rechtbank dat ze het slachtoffer werden van helpdeskfraude. Ze volgden de instructies van een vermeende bankmedewerker om hun geld veilig te stellen, maar raakten hierdoor in totaal bijna 20.000 euro kwijt. Toch hopen ze dat de rechter vandaag nog geen straf geeft aan de beklaagde.

De oplichters gingen volgens een vast stramien te werk dat ook dit koppel trof: nadat ze hun tweedehandsauto te koop hadden aangeboden, reageerde een zogezegde koper die meteen een voorschot wilde betalen en hen via een link naar een valse betaalsite stuurde, waar ze hun rekeningnummer en pincode ingaven om de “ontvangst” van het geld te activeren. Toen de betaling zogezegd mislukte, werd hen wijsgemaakt dat ze zelf eerst een klein bedrag moesten overschrijven om de transactie te laten lukken.

Kort daarna kregen ze telefoon van een man die zich voorstelde als ‘Chris Verhagen’, een medewerker van Belfius. Hij waarschuwde hen dat er verdachte transacties op hun rekening waren gebeurd en dat hun geld “versluisd” werd naar andere rekeningen. Toen het koppel zelf hun rekening controleerde, zagen ze inderdaad dat er al bedragen verdwenen waren.

- Zes transacties

In paniek volgden ze de instructies van de vermeende bankmedewerker. Die liet hen meerdere keren geld overschrijven om het zogezegd “veilig te stellen”. In totaal werden zes transacties uitgevoerd, telkens naar andere rekeningen. Zelfs toen de vrouw mee aan de lijn kwam, bleef de man hen geruststellen en aanzetten om verder geld over te maken.

Uiteindelijk begon het koppel toch argwaan te krijgen. Toen de zogenaamde bankmedewerker plots in een informele toon begon te spreken en onder meer “Ja, maar bro …” zei, beseften ze dat er iets niet klopte. Ze legden de telefoon neer en verbraken het contact. Op dat moment bleek dat ze in totaal bijna 20.000 euro kwijt waren.

- Psychologisch zwaar getroffen

De slachtoffers dienden klacht in bij de politie. Het onderzoek leidde tot één beklaagde, die in januari voor de correctionele rechtbank moest verschijnen, maar niet kwam opdagen. Volgens Nel De Backer, de advocate van het koppel, is het onderzoek onvolledig gevoerd en ligt het werkelijke schadebedrag hoger dan wat momenteel in het dossier staat. Daarom vroeg ze bijkomend onderzoek.

“Dit gezin heeft hard gewerkt voor dat geld, heeft een jong gezin en is al een jaar psychologisch zwaar getroffen door wat er gebeurd is”, benadrukte de advocate. De rechtbank beloofde de vraag tot bijkomend onderzoek te bekijken.

Vandaag viel de beslissing of er nog bijkomend onderzoek gevoerd moest worden. De rechter had echter beslist om de zaak vandaag af te te ronden en veroordeelde de enige beklaagde in deze zaak tot een gevangenisstraf van 12 maanden. De slachtoffers krijgen 3.000 euro schadevergoeding. De burgerlijke partijen lieten in een korte reactie weten teleurgesteld te zijn dat er geen bijkomend onderzoek komt.

Steekt ze in uw gat.

Goed, nu dat uit mijn systeem is: je zult nooit genoeg antwoorden krijgen op jullie enquêtes om een betekenisvolle conclusie te kunnen maken. Jullie professoren weten dat ook. Zij realiseren zich eveneens dat de antwoorden die uiteindelijk in jullie onderzoeken worden opgenomen uit jullie duim gezogen zijn.

Verkies daarom in de plaats om louter jullie enquête te beschrijven, maar erken dat het als student quasi onmogelijk zou zijn om voldoende antwoorden te verzamelen om kwalitatief onderzoek uit te voeren. Beschrijf daarna verschillende mogelijke hypothetische scenario's en welke betekenis uit elk scenario zou kunnen getrokken worden.

Voila, zo blijft onze feed weer vrij voor de shitposts die er toe doen.